تبلیغات
آبی،خاکستری،سیاه - مطالب جشنهای ایرانی

تبریک 3>

سه شنبه 29 بهمن 1392 12:32 ب.ظنویسنده : فروغ پاک فطرت

 
           
                     
       سپندار مذگان روز دلباختگان ایرانی بر تو ای ایرانی عاشق مبارک باد 
   
                     

آخرین ویرایش: سه شنبه 29 بهمن 1392 12:41 ب.ظ

 

سال نو مبارک (با تاخیر)

پنجشنبه 24 فروردین 1391 05:44 ب.ظنویسنده : یاسمین

 
من به هنگام شکوفایی گلها در دشت،
باز بر می گردم
و صدا می زنم
                  _"آی!
                    "باز کن پنجره را،
                    "باز کن پنجره را_
                               _در بگشا!
                    "که بهاران آمد!
                    که شکفته گل سرخ،
                    "به گلستان آمد!

                   
                    "باز کن پنجره را!
                    "که پرستو پر میشوید در چشمه ی نور.
                    "که قناری می خواند،_
                                _می خواند آواز سرور،
  که:
                    "بهران آمد
                    "که شکفته گل سرخ
                    "به گلستان آمد!
سبز برگان درختان همه دنیا را،
نشمردیم هنوز.


من صدا می زنم:
                   _"آی!
                     "باز کن پنجره،باز آمده ام.
                     "من پس از رفتن ها،رفتن ها،
                     "با چه شور و چه شتاب،
                     "در دلم شوق تو،اکنون به نیاز آمده ام


داستان ها دارم،
از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو.
از دیاران که گذز کردم و رفتم بی تو،
بی تو می رفتم، می رفتم، تنها،تنها.
و صبوری مرا،
کوه تحسین می کرد.



         من اگر سوی تو بر میگردم
         دست من نیست تهی،
         کاروانهای محبت با خویش
         ارمغان آوردم.


من به هنگام شکوفایی گلها در دشت،
باز بر خواهم گشت،
تو به من می خندی
من صدا می زنم:
                      _"آی!
                        "باز کن پنجره را!
_پنجره را می بندی



با من اکنون چه نشستن ها،خاموشی ها،
با تو اکنون چه فراموشی هاست.



دوستان عزیزم سال نو مبارک البته با تاخیر زیادی بودم میدونم ولی من نبودم و بعد از 1 ماه دوباره برگشتم خونه و تو این مدت امکان اینکه تبریک بگم سال نو رو برام نبود
امیدوارم سال جدید سال خوبی برای همه  باشه همچنین برای کشور قشنگمون ایران
امروز اینجا هوا بارونی بود و یه بارون قشنگ و بهاری میومد
من هر وقت بارون میات یه حال و هوای دیگه ای دارم یه جورایی یاد دوران خوب و بی غم زندگیم میوفتم
دورانی که برای من فراموش نشدنی و خیلی قشنگه
حتی یاد آوریش هم حس خوبی به من میده البته با یکم غم.
غم از دست دادن اون روزا و اون آدمها....
هی بگذریم...
خوبید دوستان؟
انشالا همیشه موفق باشید
منم از سال جدید سعی میکنم بیشتر به این وبلاگم سر بزنم و آپ کنم
فعلا بای


آخرین ویرایش: شنبه 2 اردیبهشت 1391 09:38 ب.ظ

 

اختلاف در زمان برگزاری جشن اسفنگان(سپندارمذگان)

شنبه 29 بهمن 1390 06:17 ب.ظنویسنده : یاسمین

 
ابوریحان بیرونی در آثارالباقیهآورده‌است که ایرانیان باستان روز پنجم اسفند را روز بزرگداشت زن و زمین می‌دانستند. اگرچه منابع کهن از جمله ابوریحان این جشن را در روز پنجم اسفند ذکر کرده‌اند. ولی با توجه به تغییر ساختار تقویم ایرانی در زمان خیام که پس از ابوریحان می‌زیست، و سی و یک روزه شدن شش ماه نخست سال در گاهشماری ایرانی، تاریخ ذکر شده در منابع کهن را باید به‌روزرسانی کرد. امروز بعضی زرتشتیان آنرا در روز اسفند (سپندارمذ - پنجمین روز) از ماه اسفند (سپندارمذ) برابر با بیست و نهم بهمن در گاهشماری خورشیدی امروزین برگزار می‌کنند. اما موبد کورش نیکنام برگزاری جشن‌ها با استفاده از گاهشماری‌های سنتی با ماه‌های ۳۰ روزه را بی‌توجهی به دانش نجوم و دستاوردهای خیام و موجب ناهماهنگی در جشن‌ها دانسته و لزوم توجه به گاهشماری ملی و رسمی با ماه‌های ۳۱ روزه را یادآور شده‌است. 
بسیاری از پژوهشگران ایران شناس از جمله ابراهیم پورداود ، جلیل دوستخواه ، رضا مرادی غیاث آبادی ، جلال خالقی مطلق و پرویز رجبی زمان درست این جشن را پنجم اسفند می‌دانند و ابداعات جدید در انتقال آن به ۲۹ بهمن را نادرست می‌انگارند.
ابراهیم پورداود در سال ۱۳۴۱ خورشیدی، روز پنجم اسفند و جشن اسفندگان را به عنوان «روز پرستار» پیشنهاد داد که پذیرفته شد و در تقویم رسمی نیز ثبت گردید. ایشان خود در این باره نوشته‌اند: «در میان جشن‌های بزرگ ایران باستان، سپندارمذگان جشنی است در پنجمین روز از اسفندماه. همین روز شایسته و برازنده‌است که جشن پرستاران میهن ما باشد.» 

هم‌اکنون بعضی از زرتشتیان ایران، روز سپندارمذ (پنجم) از ماه سپندارمذ (اسفند) را روز ۲۹ بهمن و روز جشن سپندارمذگان می‌دانند که نادرست است چرا که جشن‌ها و فاصله‌های میان آنان در نوشته‌های کهن ایرانی دارای تعریف و اندازه‌های مشخصی است که به مانند دانه‌های یک زنجیر در پیوستگی کامل با یکدیگر هستند. تغییر جای یکی از آنان، موجب گسست همه این رشته خواهد شد.

این پیوستگی چنانکه در منابع ایرانی آمده به این شکل است که جشن سده پس از ۴۰ روز از شب یلدا یا چله، و پس از ۱۰۰ روز از اول آبان قرار دارد. همچنین جشن سده، پیش از ۲۵ روز از جشن اسپندگان است.این اندازه‌ها و فاصله‌های تعریف شده در نوشته‌ها و ریشه‌نامه‌های کهن ایرانی، تنها با گاه‌شماری ایرانی با ماه‌های ۳۱ روزه (مبدأ هجری خورشیدی کنونی) که بزرگترین دستاورد دانش گاه‌شماری در جهان است، همسان است؛ ولی با کتابچه‌ای نوساخته که در چند سال گذشته در ایران با نام سالنمای دینی زرتشتیان چاپ می‌شود، هماهنگی ندارد. چرا که در این کتابچه، فاصله ۱۰۰ روزه از اول آبان تا جشن سده به ۱۰۶ روز، فاصله ۴۰ روزه شب چله (یلدا) تا جشن سده به ۴۶ روز، و فاصله ۲۵ روزه جشن سده تا سپندارمذگان (اسپندگان) به ۱۹ روز رسیده‌است که این فاصله‌ها با هیچکدام از اسناد و منابع و تاریخ‌نامه‌های ایرانی هماهنگی نداردو ناشی از تقاوت تعداد روزهای ماه در تقویم خورشیدی و گاهشمار زرتشتیان است، که در گاهشمار زرتشتی ماه‌ها ۳۰ روزه هستند ولی در گاهشمار خورشیدی ۶ ماه ۳۱ روزه هستند. این‌ها نمونه‌هایی از آشفتگی‌هایی است که منتشرکنندگان این کتابچه در ذهن نوجویان ایجاد کرده و نه تنها نظام قانونمند گاه‌شماری ایرانی را مخدوش کرده‌اند، بلکه اختلال‌هایی نیز در تقویم سنتی یزدگردی زرتشتی که در میان بسیاری از زرتشتیان ایران و عموم زرتشتیان هند و جهان رواج دارد، به وجود آورده‌اند. قدمت ۲۰ ساله این تقویم، دستکاری‌های فراوان در گاه‌شماری ایرانی و زرتشتی نبود هیچگونه سامانه کبیسه‌گیری و تعریف مشخص از طول سال، مبدأ سالشماری ساختگی و نیز اختلاف‌های فراوان با دیگر زرتشتیان جهان باعث شده که زرتشتیان نیز چنین دستکاری‌هایی در قواعد سنتی و دینی را نادرست شمارند. از این رو، زمان درست شب یلدا برابر با شامگاه ۳۰ آذر، جشن سده در ۱۰ بهمن و جشن سپندارمذگان (اسپندگان) در ۵ اسفند است.


آخرین ویرایش: شنبه 29 بهمن 1390 06:34 ب.ظ

 

سپندارمذگان،آری_ولنتاین،نه

سه شنبه 25 بهمن 1390 02:53 ق.ظنویسنده : یاسمین

 

امروز روز ولنتاین روز عشاق است.

روزیکه مردان به زنان کادو میدن.

که در کشور ما بیشتر زنا این کارو انجام میدن!

ولی در ایران باستان از بیست قرن پیش از میلاد  ما روز عشق رو داشتیم

روز سپندارمذگان (جشن اسفندگان) که در روز 5 اسفند برگزار میشد

ابو ریحان بیرونی در آثار الباقیه آورده است که:

ایرانیان باستان روز 5 اسفند را روز بزرگداشت زن و زمین می دانستند.

وی همچنین آورده است که:اسفندارمذ ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگهبان زنان پارسا و درستکار است.به همین مناسبت این روز عید زنان به شمار میرود.

و در زمان ابو ریحان این رسم وجود داشته است.

در این روز مردان به جهت گرامیداشت مقام زن به آنها هدیه میدادند.

این جشن تنها بخشش هدایا نبوده بلکه در این روزها زنان فرمانروایی می کردند و مردان از آنها اطاعت میکردند.

سپندارمذگان جشن زمین(از آنجا که در باورهای کهن،زمین را نیز مانند زنان بارور،زاینده و پرورش دهنده می دانسته اند و همه ی موجودات بر پهنه ی او و در پناه و آغوش او پرورانده میشده اند زمین را نیز "مادینه"فرض میکرده اند و از همین خاستگاه است که عبارت سرزمین مادری بوجود آمده است) و بزرگداشت عشق است.در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه میدادند و مردان نیز زنان و دختران را بر تخت پادشاهی نشانده،به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت میکردند.

ملت ایران از جمله ملتهایی است که زندگیش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است به مناسبت های گوناگون جشن میگرفتند و با سرور و شادمانی روزگار میگذراندند.

این جشنها نشان دهنده ی فرهنگ،نحوه ی زندگی،خلق و خوی،فلسفه ی حیات و کلا جهان بینی ایرانیان باستان است.

از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود نا آشناییم،شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.

ایران 

زن

زن

زن

به امید روزی که ما ایرانیان دوباره ایرانی باشیم بدرود دوستان عزیزمخیال باطل

 


آخرین ویرایش: شنبه 29 بهمن 1390 06:35 ب.ظ